جزئیات محصول

ترکسروتین یک مشتق فلاونوئیدی نیمه‌سنتزی است که به عنوان یک هیدروکسی‌اتیل‌روتوزید طبقه‌بندی می‌شود و به صورت پودری بلوری زرد تا قهوه‌ای روشن ظاهر می‌شود. این ترکیب بیواکتیو دارای فرمول مولکولی C33H42O19 و وزن مولکولی 742.68 گرم بر مول است که شامل یک اسکلت کوئرستین است که با گروه‌های روئیتوزید و هیدروکسی‌اتیل تغییر یافته است. این ترکیب حلالیت متوسطی در آب نشان می‌دهد که با افزایش دما و pH افزایش می‌یابد و در حلال‌های آلی قطبی مانند اتانول و دی‌متیل سولفوکسید حلالیت خوبی دارد. ترکسروتین در شرایط ذخیره‌سازی عادی در صورت محافظت از نور و رطوبت پایدار است و پایداری بهینه در دماهای زیر 25 درجه سانتی‌گراد مشاهده می‌شود. مشخصه‌سازی تحلیلی معمولاً شامل HPLC با تشخیص UV در 257 نانومتر و 350 نانومتر است که نشان‌دهنده قله‌های جذب خاص ترکیبات فلاونوئیدی است. ماده دارویی دارای خلوص ≥95% است و کنترل دقیقی بر مواد مرتبط از جمله کوئرستین (≤1.0%) و روئیتین (≤2.0%) وجود دارد. ساختار بلوری دارای چندین گروه هیدروکسیل فنولی است که به خواص آنتی‌اکسیدانی و پروفایل حلالیت وابسته به pH آن کمک می‌کند. مقدار log P این ترکیب که تقریباً 1.5 است، لیپوفیلیک متوسطی را نشان می‌دهد که بر نفوذپذیری غشایی آن تأثیر می‌گذارد و

کاربرد و عملکرد

ترکسروتین عمدتاً به عنوان یک عامل ونو اکتیو و بهبود دهنده میکروسیرکولیشن از طریق چندین مکانیزم از جمله پاکسازی رادیکال‌های آزاد، مهار واسطه‌های التهابی و کاهش نفوذپذیری مویرگی عمل می‌کند. این فعالیت چندوجهی آن را از نظر بالینی برای درمان نارسایی وریدی مزمن، هموروئید و واریس در دوزهای معمول خوراکی 300-600 میلی‌گرم سه بار در روز ارزشمند می‌سازد. این ترکیب اثربخشی خاصی در میکروآنژیوپاتی دیابتی با محافظت از سلول‌های اندوتلیال در برابر آسیب ناشی از هایپرگلیسمی از طریق خواص آنتی‌اکسیدانی و ضد التهابی خود نشان می‌دهد. در چشم‌پزشکی، فرمولاسیون‌های ترکسروتین برای درمان انسداد ورید شبکیه و رتینوپاتی دیابتی با بهبود جریان خون شبکیه و کاهش نشت عروقی استفاده می‌شود. توانایی این ترکیب در تثبیت غشاهای لیزوزومی و مهار فعالیت هیالورونیداز به اثرات ضد ادم آن در ورم‌های پس از جراحی و تروما کمک می‌کند. کاربردهای اضافی شامل حفاظت عصبی در برابر سکته ایسکمیک و اختلالات شناختی از طریق قابلیت نفوذ به مانع خون و مغز و اثرات محافظتی میتوکندریایی آن است. پروفایل ایمنی مطلوب ترکسروتین، با عوارض جانبی نادر گزارش شده در دوزهای درمانی، منجر به استفاده گسترده آن در مدیریت سلامت عروقی در بلندمدت شده است. تحقیقات نوظهور پیشنهاد می‌کند که کاربردهای بالقوه‌ای در پیشگیری از سمیت عروقی ناشی از شیمی‌درمانی و به عنوان یک مکمل در مدیریت سندرم متابولیک از طریق اثرات تنظیم‌کننده چربی و حساس‌کننده به انسولین دارد. اثرات هم‌افزای این ترکیب با سایر فلاونوئیدها ارزش درمانی آن را در اختلالات عروقی پیچیده افزایش می‌دهد.